Wiadomości

  • 15 października 2026
  • 17 października 2026
  • wyświetleń: 4843

„Udało się, opór ma sens”. Miasto rezygnuje ze zmiany w usługach opiekuńczych MOPS

Po spotkaniu z przedstawicielami pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, które odbyło się 14 października, prezydent Bielska-Białej zdecydował, że usługi opiekuńcze nie zostaną przekazane zewnętrznemu podmiotowi. Sprawą zajmowali się radny Konrad Łoś, nasza redakcja oraz TVP3 Katowice. „Udało się, opór ma sens” - mówi jedna z opiekunek.

mops bielsko
fot. bielsko.info


Pracownicy Działu Usług Opiekuńczych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Bielsku-Białej mogą odetchnąć z ulgą. Po spotkaniu z przedstawicielami załogi prezydent miasta zdecydował, że nie będzie przenosił realizacji usług do zewnętrznego podmiotu. To właśnie takie rozwiązanie budziło niepokój opiekunek, które obawiały się o swoją przyszłość zawodową oraz sytuację osób korzystających z ich pomocy.

Informację potwierdził dziś rano Rzecznik Prasowy Urzędu Miejskiego, Tomasz Ficoń.

Udało się, opór ma sens - mówi jedna z pracownic.

Sprawą zainteresował się radny Konrad Łoś, który po sygnałach od mieszkańców skierował interpelację do prezydenta. Temat nagłośniły również nasza redakcja oraz TVP3 Katowice.

Sprawa opiekunek MOPS w Bielsku-Białej trafiła do TVP3. „Jeśli odejdziemy, seniorzy zostaną sami”.

Wątpliwości dotyczyły przede wszystkim przyszłości zatrudnionych opiekunek i jakości usług świadczonych osobom potrzebującym wsparcia. Z pomocy korzystają między innymi seniorzy, osoby z niepełnosprawnościami i osoby samotne.

Dodatkowe pytania wzbudziło ogłoszenie o pracę zamieszczone na stronie Urzędu Pracy, w którym Caritas poszukiwał około 10 pracowników do świadczenia usług opiekuńczych. Wskazana stawka wynosiła od 31,40 do 45 zł brutto za godzinę, a wśród wymagań znalazło się wykształcenie podstawowe.

Ostatecznie po spotkaniu z przedstawicielami pracowników prezydent zdecydował, że usługi pozostaną w dotychczasowej strukturze MOPS. Dla opiekunek oznacza to, że planowane przekazanie zadań zewnętrznemu podmiotowi nie dojdzie do skutku.

Więcej o wcześniejszych planach miasta i obawach pracowników pisaliśmy w poprzednim artykule: Usługi opiekuńcze MOPS trafią do organizacji pozarządowej? Są obawy pracowników. Są pytania radnego.

List od anonimowego mieszkańca



Krótko po publikacji artykułu zgłosił się do nas anonimowy mieszkaniec miasta, który chciałby przekazać kilka słów, w związku z sytuacją. Publikujemy list w całości.

Szanowni Państwo,

Udało się, opór ma sens: te słowa powinny wybrzmieć znacznie szerzej niż tylko w kontekście jednej decyzji administracyjnej. To dobra wiadomość. Dobra dla pracownic, które walczyły o swoje miejsca pracy. Dobra dla podopiecznych, którzy obawiali się o ciągłość opieki. I dobra dla wszystkich mieszkańców, którzy chcą wierzyć, że w starciu z decyzjami władzy obywatelski głos wciąż ma znaczenie. Ale chciałbym, żebyśmy nie poprzestali na zadowoleniu z osiągniętego rezultatu. To nie jest wyłącznie historia o wycofaniu jednej decyzji. To historia o tym, co może się wydarzyć, kiedy ludzie przestają milczeć.Siła argumentów jest większa, niż niektórym się wydaje

Przez ostatnie tygodnie pracownice usług opiekuńczych MOPS nie godziły się na rozwiązanie, które budziło ich uzasadnione obawy. Mówiły o swojej przyszłości, o warunkach pracy, o relacjach z podopiecznymi i o odpowiedzialności za osoby, które każdego dnia potrzebują pomocy.

Nie były w tej sprawie same. Znaczenie miała determinacja samych pracownic, zaangażowanie osób wspierających ich protest, Komisji Międzyzakładowej OZZ Inicjatywa Pracownicza Podbeskidzie zainteresowanie, a także praca Was - mediów, które nie pozwoliły, aby temat zniknął z pola widzenia mieszkańców.

Tak właśnie powinno wyglądać solidarne działanie: ludzie, którzy dostrzegają problem, nie odwracają wzroku tylko dlatego, że nie dotyczy on bezpośrednio ich miejsca pracy.

Kiedy pracownicy są zjednoczeni, kiedy mają wsparcie społeczne i związkowe, kiedy przedstawiciele mieszkańców reagują, a media rzetelnie informują opinię publiczną, decyzje władzy mogą zostać zmienione. Nie potrzeba do tego cudów. Potrzeba odwagi, argumentów, konsekwencji i solidarności. Nie trzeba być bezsilnym. Trzeba przestać godzić się na bezsilność

Ta sprawa powinna być lekcją dla wszystkich pracowników, którzy słyszą, że decyzja już zapadła, że nie ma o czym rozmawiać, że tak musi być i że protest niczego nie zmieni. Zmiany są możliwe. Nawet wtedy, gdy początkowo wydaje się, że wszystko zostało już przesądzone. Nie oznacza to, że każda decyzja władz jest zła ani że każdy protest musi zakończyć się sukcesem. Oznacza jednak, że żadna władza nie powinna być zwolniona z obowiązku uzasadniania swoich decyzji i wysłuchiwania ludzi, których te decyzje dotyczą.

Pracownicy nie są przeszkodą w zarządzaniu. Mieszkańcy nie są statystami w samorządowej rzeczywistości. Związki zawodowe nie powinny być traktowane jako kłopot, który trzeba przeczekać. A publiczna krytyka nie jest automatycznie atakiem na instytucję. To wszystko stanowi część demokratycznego życia.

Dlatego chciałbym, żeby z tej historii wyciągnęli wnioski również ci, którzy do tej pory uważali, że nie warto zabierać głosu, bo i tak niczego nie da się zmienić. Warto. Pod warunkiem, że nie jesteśmy obojętni, nie dajemy się podzielić i nie rezygnujemy przy pierwszej przeszkodzie. Władza nie może zapominać, komu służy. Jest jeszcze jedna lekcja, być może najważniejsza, skierowana bezpośrednio do władz Bielska-Białej. Władza, szczególnie sprawowana przez wiele lat, może prowadzić do przekonania, że własne decyzje są zawsze słuszne, że krytyka jest jedynie politycznym hałasem, a społeczeństwo prędzej czy później zaakceptuje każde rozstrzygnięcie. Łatwo wówczas pomylić sprawowanie mandatu z prawem do podejmowania decyzji bez rzeczywistego dialogu.

Tymczasem mandat do rządzenia nie jest mandatem do ignorowania ludzi. Samorząd nie jest prywatnym przedsiębiorstwem władz miasta. Miejskie jednostki nie są miejscem, w którym można dowolnie przeprowadzać zmiany bez przekonującego uzasadnienia i rozmowy z osobami, których te zmiany dotyczą. Usługi społeczne nie są jedynie pozycją w budżecie, którą można przenieść z jednej rubryki do drugiej. Jeżeli miasto wycofuje się z planowanego rozwiązania po spotkaniu z przedstawicielami załogi, powinno potraktować to jako okazję do refleksji nad własnym sposobem działania. Nie wystarczy zmienić decyzji. Trzeba jeszcze zrozumieć, dlaczego doprowadziła ona do takiego sprzeciwu.Ta historia skłania mnie również do szerszego pytania o mechanizmy kontroli władzy. W polskim samorządzie istnieje zasada ograniczająca możliwość wielokrotnego sprawowania urzędu wójta, burmistrza i prezydenta miasta. Nie rozwiązuje ona jednak automatycznie wszystkich problemów związanych z długotrwałym sprawowaniem władzy i utrwalaniem się określonych układów decyzyjnych.

Dlatego warto podjąć poważną debatę: czy podobne mechanizmy, odpowiednio dostosowane do charakteru stanowiska, nie powinny być rozważane również w odniesieniu do niektórych funkcji kierowniczych w jednostkach samorządowych, państwowych i innych instytucjach publicznych? Nie twierdzę, że każda osoba długo zajmująca stanowisko kierownicze powinna odejść. Doświadczenie i kompetencje mają wartość. Jednak wieloletnie sprawowanie funkcji bez dostatecznej kontroli, przejrzystych zasad oceny i realnej odpowiedzialności może sprzyjać zamykaniu się instytucji na krytykę. Być może zamiast prostego, sztywnego limitu kadencji należałoby rozważyć rozwiązania wzmacniające niezależny nadzór, okresową ocenę pracy kierownictwa, transparentne procedury powoływania i odwoływania oraz ochronę osób zgłaszających nieprawidłowości. To pytanie nie dotyczy wyłącznie Bielska-Białej. Dotyczy standardów funkcjonowania instytucji publicznych w całym kraju.

Żadne stanowisko nie powinno oznaczać bezterminowego kredytu zaufania. Każdy, kto zarządza publiczną instytucją, powinien podlegać ocenie, a krytyka powinna być traktowana jako impuls do poprawy, nie jako zagrożenie.

Dobra administracja nie polega na tym, że władza zawsze ma ostatnie słowo. Polega na tym, że potrafi uzasadnić swoje decyzje, wysłuchać krytyki i skorygować kierunek działania, kiedy okazuje się to potrzebne. Na koniec chciałbym, jako zwykły mieszkaniec, podziękować pracownicom usług opiekuńczych MOPS za ich determinację, odwagę i konsekwencję. Za to, że nie pozwoliły, aby ich głos został zignorowany. Dziękuję OPZZ Inicjatywie Pracowniczej Podbeskidzie za solidarność i publiczne wsparcie. Dziękuję osobom, które zaangażowały się w tę sprawę, radnemu, który podjął interwencję, oraz dziennikarzom, którzy informowali o problemie i pozwolili mieszkańcom poznać jego przebieg.

To zwycięstwo nie jest dowodem na to, że każdy spór z władzą można rozstrzygnąć w ten sam sposób. Jest jednak dowodem, że zorganizowany, konsekwentny i oparty na argumentach sprzeciw może przynieść realny rezultat. Nie siedźmy biernie, kiedy dzieje się coś, co budzi nasze uzasadnione wątpliwości. Nie zakładajmy z góry, że niczego nie da się zmienić. Nie pozwalajmy, by strach, zniechęcenie czy przekonanie o własnej bezsilności odbierały nam głos. Bo samorząd jest dla mieszkańców. Instytucje publiczne mają służyć ludziom. A demokracja nie kończy się w dniu wyborów trwa każdego dnia, kiedy obywatele patrzą władzy na ręce i domagają się odpowiedzialności.

Opór ma sens. Solidarność ma sens. Zabieranie głosu ma sens. Niech ta sprawa będzie nie tylko powodem do radości, lecz także początkiem lepszych standardów dialogu, konsultacji i zarządzania publicznymi instytucjami w Bielsku-Białej.

Z poważaniem,

Mieszkaniec Bielska-Białej

Zac / bielsko.info

Komentarze

Zgodnie z Rozporządzeniem Ogólnym o Ochronie Danych Osobowych (RODO) na portalu bielsko.info zaktualizowana została Polityka Prywatności. Zachęcamy do zapoznania się z dokumentem.