Automaty biletowe, telefon na żetony i bar WARS - tak wyglądał dworzec w 1987 roku

Zdjęcia wykonano w ramach inwentaryzacji przygotowywanej przez Krakowskie Przedsiębiorstwo Geodezyjne. Był to standardowy etap poprzedzający remont zabytkowych obiektów. Sam remont w końcówce PRL nie doszedł do skutku - dworzec odnowiono dopiero w drugiej połowie lat 90. Dzięki tym fotografiom możemy zajrzeć do budynku takim, jakim pamiętają go starsi mieszkańcy - surowym, pozbawionym zdobiących go dziś malowideł, ale tętniącym codziennym ruchem podróżnych.

W 1987 roku poczekalnia wyglądała zupełnie inaczej niż dziś. Ściany były gładkie, pozbawione polichromii, a całość sprawiała ascetyczne wrażenie. Dworzec posiadał aż osiem kas biletowych, a obok nich znajdowały się analogowe automaty - masywne, metalowe szafy do sprzedaży biletów. Na ścianach wisiały klasyczne tablice odjazdów i zegary. Z rozkładów można było wyczytać, jak często kursowały pociągi z ościennych miejscowości, takich jak Kozy czy Skoczów. Kolej była wówczas podstawowym środkiem transportu w regionie, a częstotliwość kursów znacznie przewyższała dzisiejsze standardy.

W poczekalni znajdowały się również telefony na żetony - rzecz dziś całkowicie zapomniana, a wtedy niezbędna. W końcówce lat 80. nikt nie śnił jeszcze o telefonach komórkowych, więc to właśnie przy takich automatach toczyła się codzienna komunikacja. Swoje miejsce miał też bar samoobsługowy WARS, którego szyld pojawia się na fotografiach. Był to punkt gastronomiczny znany pasażerom w całej Polsce - w Bielsku-Białej działał właśnie w gmachu głównego dworca.

Część fotografii pokazuje zaplecze pocztowe dworca. To tutaj sortowano przesyłki, które następnie trafiały do specjalnych wagonów pocztowych. Przez dziesięciolecia były one stałym elementem pociągów dalekobieżnych, aż do lat 90., kiedy kolej stopniowo wycofała się z przewozu listów i paczek.

Choć planowany remont dworca z lat 80. ostatecznie został zrealizowany w drugiej połowie lat 90., zdjęcia z 1987 roku pozostają bezcennym świadectwem epoki. Pokazują dworzec w czasach, gdy tysiące mieszkańców codziennie korzystało z kolei, a elementy takie jak automaty biletowe, telefony na żetony czy bar WARS były częścią codzienności. Dzięki pracy archiwistów możemy dziś odkrywać na nowo ten fragment historii miasta i zobaczyć dworzec kolejowy Bielsko-Biała Główna takim, jakim był u schyłku PRL-u.